over Aurora
Als klein meisje zat ik het liefst uren te tekenen; gedreven door een nieuwsgierigheid die nooit echt is verdwenen. Ik groeide op in een bescheiden gezin in de omgeving van Napoli, waar weinig vanzelfsprekend was, maar waar verbeelding altijd ruimte vond. Als introvert kind vond ik het vaak makkelijker om mijn gevoelens te uiten op papier dan in woorden.
Toen mijn vader in 2002 werk vond in Nederland, verhuisden we als gezin; mijn ouders, mijn broertje en ik. Het contrast kon bijna niet groter zijn. Het warme, levendige Italië maakte plaats voor een rustiger en kouder Nederland. In het begin voelde dat vreemd en afstandelijk, maar langzaam vond ik mijn plek.
Die twee werelden draag ik nog steeds met me mee. De Italiaanse liefde voor esthetiek, sfeer en het goede leven, gecombineerd met de Nederlandse nuchterheid en rust. In mijn werk probeer ik dat samen te brengen; het tastbare en het gevoel, het alledaagse en het bijzondere.
Toen mijn vader in 2002 werk vond in Nederland, verhuisden we als gezin; mijn ouders, mijn broertje en ik. Het contrast kon bijna niet groter zijn. Het warme, levendige Italië maakte plaats voor een rustiger en kouder Nederland. In het begin voelde dat vreemd en afstandelijk, maar langzaam vond ik mijn plek.Die twee werelden draag ik nog steeds met me mee. De Italiaanse liefde voor esthetiek, sfeer en het goede leven, gecombineerd met de Nederlandse nuchterheid en rust. In mijn werk probeer ik dat samen te brengen; het tastbare en het gevoel, het alledaagse en het bijzondere.Tekenen werd schilderen, en wat ooit begon als een manier om mezelf te uiten, is uitgegroeid tot een vaste manier van kijken. Ik leg vast wat me opvalt, wat me raakt, en wat misschien anders onopgemerkt zou blijven.